Non ten un nome casual, o Tiro Libre forma parte do xogo pero nos enfronta a canasta de tu a tu, sen máis rival que a nosa propia cabeza.

Trátase dunha sección aberta, aberta a calquer membro ou afeccionado do noso club. O obxetivo desta sección e servir de altavoz, de escenario para os nosos pensamentos en torno a nosa vida e a nosa relación co baloncesto.

Publicaremos, previa revisión, todo o que recibamos. Podedes enviarnos debuxos, refléxións, poemas, textos, resumos de partidos ou torneos, das vosas experiencias co noso club e co noso deporte.

Podedes facernos chegar todo a queirades a través da dirección tirolibre@baloncestocaselas.com ou directamente por WhatsApp.

Animádevos!!

Culmina así unha experiencia totalmente novedosa e enriquecedora para tod@s @s que formamos esta pequena e cada vez máis grande (e internacional) familia do baloncesto salcedense.

Foron case seis meses os que pasaron estes dous xogadores procedentes de California e Texas no noso pobo, logo de viaxar maís de 5.000 km dende o seu país de orixe.

Chegaron aquí de maneira casual, xa que o seu destino inicial era Portugal, pero diversas circunstancias e situacións fixeron que acabaran no noso senior masculino.

A súa chegada supuxo un gran cambio na dinámica do clube en xeral e do Senior Masculino Hermanos Núñez en particular: cada luns e xoves a partires das 21:00h non estaba claro se nos atopabamos no C.B.Caselas ou na NBA, xa que o inglés comezou a dominar e apoderarse das nosas conversas e maneira de comunicarnos entre tod@s.

Neste sentido, tanto xogador@s como corpo técnico aproveitamos esta oportunidade para practicar a reo o idioma anglosaxón, tan importante na actualidade e específicamente no mundo do baloncesto. Tamén practicouse bastante o “espanglis”, por qué non dicilo

A súa situación non era sinxela, chegando a un lugar onde non coñecían a ninguén e sen falar o noso idioma, pero Kentre e Darrell tamén fixeron os seus progresos co castelán e galego integrándose plenamente na dinámica do clube, visitando e compartindo adestramentos coa nosa canteira e sempre dispostos a charlar con eles cun sorriso na cara.

Tamén visitaron o IES Pedrasrubias e o C.E.P. Altamira, compartindo experiencias con varias clases, conversando en inglés c@s rapaz@s, xogando un pouco ao basket e incluso participando na radio escolar.

En canto á súa aportación no senior masculino, axudaron de maneira fundamental ao equipo tanto nos partidos como na clara subida de nivel dos seus compañeiros á hora de adestrar. Os últimos meses de tempada foron gratificantes e productivos, con adestramentos moi intensos e sempre contando cun bo número de xogadores.

Non puidemos coronar este gran traballo de todos co título de copa, pero estamos moi orgullos@s do esforzo realizado tanto por Darrell e Kentre como polos demáis xogadores do senior así como o coach Martín, como eles lle chamaban.

AGRADECEMENTOS

Non podemos rematar este resumo da aventura americana do C.B.Caselas sen agradecer encarecidamente unha a unha a todas as institucións, asociacións, establecementos e particulares que axudaron de maneira importantísima e desinteresada para acoller a Darrell e Kentre e facer que a súa estancia en Salceda de seguro que será inolvidable para eles:

Grazas por todo ao equipo de goberno do Concello de Salceda de Caselas e á Corporación Municipal por tendernos a man dende o primeiro momento; tamén á asociación SAPIX, sempre disposta a axudar en todo o que lle pedimos; moitísimas grazas ao Braseiro de Lucho e ao Comedor Clarexa polas súas contínuas aportacións; por suposto agradecer tamén á parroquia de Parderrubias e ao seu párroco Don Emilio por todas as colectas realizadas nestes meses; á Asociación de Veciños Agrícola e Cultural San Tomé de Parderrubias pola súa colaboración; tamén aos familiares dos compoñentes da directiva que axudaron constantemente ao clube; por último, grazas ao pobo de Salceda pola súa solidaridade e acollida de Darrel e Kentre.

A situación non era sinxela e entre tod@s a sacamos adiante !!!

Esta aventura chegou ao seu fin e quedará sempre na lembranza da familia do Caselas, da que estes dous rapaces que chegaron de casualidade ao noso pobo, xa formarán parate dela para sempre.

Ogallá neste mundo tolo no que vivimos, a unión das persoas de diferentes países, razas ou relixións triunfen algún día por enriba das fronteiras e conflictos que so traen miseria.

GOOD LUCK GUYS !

MAYBE WE WILL SEE YOU AGAIN!!!

Noraboa a todos os rapaces e corpo técnico polo gran traballo realizado durante esta tempada e tamén nos anos anteriores. Estamos tremendamente orgullos@s da nosa canteira e neste caso deste grupo composto por moitos xogadores que levan dende categoría baby no C.B.Caselas.

Este grupo vivíu de todo:

O equipo comezou a súa andaura no baloncesto na tempada 2015-16 cun grupo mixto formado por rapaz@s de categoría baby e premini.

Competiron na liga de premini masculino e non gañaron ningún partido. Iso sí, cada partido desa tempada era unha festa!

Na 16-17 o equipo continuou a competir en categoría premini, aínda que moit@s eran babys de segundo ano. O grupo afianzouse e competíu a tope, chegando a gañar o seu primeiro partido. Imaxinádevos esas cariñas de felicidade…sobre todo as dos pais e as nais

Tras esta tempada o adestrador Martín Kuperberg Iglesias “Kuper”, deixou de adestrar a este grupo. Moitas grazas polo teu traballo con estes rapaz@s nestes dous anos. Foi fundamental para construir o que son agora!

Na 17-18 continuaron coa súa progresión adestrad@s por Claudia. A pesares de que non puido rematar a tempada por motivos laborais, deixou un gran recordo n@s rapaz@s e no clube.

O tempo pasa e na tempada 2018-19, a de segundo ano de premini, foi todo xenial.

O equipo xogaba e divertíase mentras @s rapaz@s melloraban moito, case sen darse de conta. Comezaban a gañar moitos partidos, pero el@s estaban a outra cousa: a xogar ao seu deporte favorito!

O feito de tardar un ano e medio en gañar o seu primeiro partido axudou claramente na súa aprendizaxe á hora de asumir o resultado dos partidos e a “tiranía” do marcador establecida nas primeiras etapas formativas. Dende pequenos enfocáronse no realmente importante do que significa practicar un deporte de equipo. Esforzarse, divertirse e ser bo compañeir@. E ademáis, competir ao máximo das súas posibilidades sabendo que ás veces se gaña e ás veces pérdese.

Nesta ocasión tocounos gañar. O equipo perdeu soamente un partido en tempada regular e nunha preciosa fase final a 6 partidos perante Defensores do Morrazo, Porrriño Baloncesto Base e García Barbón, o Caselas acabou invicto, proclamándose campión da Liga Premini da Delegación Viguesa de Baloncesto.

Campións de Liga 2018-19 C.B.Caselas Senior e Premini. Qué grandes lembranzas !!!

Campións Torneo Vila de Noia, xaneiro de 2019

Cando levaban unha tempada e media en categoría mini, chegou a Pandemia que paralizouno todo. É incrible a capacidade que teñen @s rapaz@s para tirar cara adiante e afrontar unha situación como a que vivimos e sair airosos. O parón foi un golpe duro no ámbito do deporte da mocidade. Trátase de algo moi importante na formación e o desenvolvemento persoal dos rapaz@s e tamén para a socialicación.

Na tempada 2021-22 retornou a competición federeda. Iso sí, con máscara. Unha dificultade da que @s rapaz@s conseguiron abstraerse unha vez máis. Foi un curso no que custou coller o ritmo, pero nese primeiro adestramento de setembro, a actitude e amor polo baloncesto que mostraban antes do parón seguía intacta ou incluso aumentaba.

Un equipo formado por xogadores de primeiro e segundo ano, clasificouse para a fase polo título enfrentándose aos equipos do C.B.Tui, Basketgal Obradoiro e Colexio Apóstol. Non conseguimos ningunha victoria pero o equipo competíu ao máximo en todos os partidos, vivindo unha gran experiencia.

Tras catro anos como adestrador do equipo, o noso coordinador Adrián pecha unha preciosa etapa con este grupo.

Tempada 2022-23. TEMPORADÓN DOS RAPACES!

A pasada tempada o grupo realizou un curso espectacular, xogando a semifinais de liga nunha apaixoante e igualada eliminatoria perante Basktegal Sauces Obradoiro, gañando o 3º e 4º posto da liga contra Salesianos A e proclamándose subcampión de copa nunha final tremenda de novo contra Basketgal.

Pero máis aló dos resultados, o máis importante é que os rapaces continúan a medrar como xogadores e traballaron para melloran tanto indvidual como colectivamente.

…e chegamos a esta tempada 2023-24…cómo pasa tempo!

Na actualidade, o equipo está formado por:

Teo – Cibrán – Hugo – Marcos – Antonio – Aarón – Aitor – Izan – Alex – Xián – Gabriel – Brais – Xabi – Mario

Adestrador: Julián Bravo Paramos

Despois dunha primeira fase da liga moi positiva, o equipo clasificouse para a Final Four de Ascenso a Liga Galega como mellor primeiro dos 3 grupos, rematando como único equipo invicto nesta fase.

Agora toca desfrutar da experiencia de xogar este torneo de ascenso, nun torneo que promete ser apaixoante!

Estamos encantad@s con todos os xogadores e corpo técnico e agradecemos a todas as persoas que dalgunha maneira formáchedes e formades parte deste gran grupo: xogadores e xogadoras actuais; @s xogador@s que xa non está no clube; aos infantiles que forman parte deste equipo unha ano sí e outro non; ás familias pola vosa colaboración, entusiasmo e axuda constante para poder levar a cabo todo o que facemos. Tamén ao concello e ás EDM; e por suposto aos patrocinadores do clube, en especial a BALIDEA que é o patrocinador desta categoría.

Animávosvos a tod@s a acudir ao pavillón do IES Mendiño de Redondela este próximo sábado 13 de xaneiro ás 12:00h, onde buscaremos o pase á gran final do playoff no partido da semifinal de liga perante o Porriño Baloncesto Base.

Obxectivo: desfrutar e esforzarse ao máximo. E o que teña que ser será!

ARRIBA CASELAS !!!!!!

Recén chegado ao Caselas, mantiven unha reunión inicial coa directiva de aquel entón para coñecelos e presentarme.

Co paso dos anos, desa reunión soamente me lembro de tres cousas: por un lado, o tremendo calor que facía ese día; por outro, o longa que foi esa reunión; por último, lémbrome da conexión que sentín dende ese primeiro momento con Manolo Sanfer. Sen saber moi ben por qué, sentín que levaríame moi ben con él. Esta conexión foi toda mérito de Manolo, que dende que nos presentaron, acolleume como un máis da familia do Caselas.

Manolo era unha persoa que falaba con franqueza e con cercanía. E sempre que daba a súa opinión, facía que os demáis lle deramos unha volta aos nosos pensamentos, fora sobre o tema que fora.

Xa me din de conta dende as nosas primeiras conversacións de que Manolo, sempre dende a amabilidade e o respeto polas opinións dos demáis, non daba puntada sen fío. Él non falaba en balde. E vaia se falaba.

Se a miña primeira reunión coa directiva do Caselas pareceume longa (feito que supoñía que debíase a que era unha reunión de benvida), non tiña nin idea do que se aveciñaba.

Coas sucesivas reunións, dinme de conta que isto sería unha constante. Que o Caselas estaba formado por persoas que realmente se interesaban polo bo funcionamento do clube, que Manolo Sanfer capitaneaba esta dinámica e que, cando había reunión, se eu pretendía facer plans ou quedar para cear con alguén a unha hora decente, o tería jodido. Había hora de inicio pero ninguén sabía a qué hora terminaría.

Poñamos un exemplo:

Unha vez mantivemos unha destas xuntanzas, e despois de varias horas, ao rematar, eu me fun a cear. Cando arranquei o coche e pasei por diante da entrada do pavillón, alí seguían Manolo, Luis, Miro e Manolo Sanfer continuando a tertulia. E parecía que tiñan para un bo rato.

Fun cear e, pasadas un par de horas, voltei ao pavillón a recoller unhas cousas na oficina e para a miña sorpresa (ou non tanto), alí seguiàn Luis e Manolo Sanfer conversando sobre sabe deus que tema, con todavía máis paixon e enerxía que cando comezamos a falar facía unhas 5 horas!!!

Así era él. Unha persoa á que lle gustaba conversar e cambiar as cousas empregando como vehículo a palabra e aprender dos demáis cando,en realidade, era él o que sen darse de conta daba continuas leccións de vida aos que o rodeaban. Este é un dos aspectos que caracterizaban a Manolo, a humildade.

Nesa primeira tempada, en ocasións eu saía destas reunións entre a resignación e a incomprensión sobre se era realmente necesario tanto diálogo e darlle tantas voltas ás cousas para o bo funcionamento dun clube.

Sen embargo, poño outro exemplo: o outro día sorpendinme a mín mesmo mantendo unha reunión cun adestrador do Caselas que esperaba que durara unha hora coma moito, e cando mirei o reloxo, levabamos xa dúas horas e media. E lembreime de Manolo e desas charlas interminables. Cómo se botan de menos agora.

Outro dos aspectos que máis recordo de Manolo é o seu humor irónico e fino. Podía tomarche o pelo mentres mantiña o semblante máis serio que poderías imaxinar.

Tamén quero revelar cómo chamábamos a Manolo entre o corpo técnico do Caselas: O Mentalista.

Él era un auténtico mentalista. Sempre ía un paso por diante e entendía moitas situacións cando os demáis non podiamos.

Para ir rematando, tamén quero dicir que me marcou o seu cariño e preocupación polos rapaces e rapazas da canteira, máis aló do baloncesto. Ás veces sorprendíame con preguntas do tipo:

¿Cómo vai David Groba nos estudios? ¿Laura Rodríguez xa come salmón?

Ademáis de mentalista, era tamén un humanista.

A derradeira vez que conversamos antes da súa morte foi tamén un día do mes de xuño. Tamén foi un dia extremadamente caluroso. Lémbrome como si fose onte: como cada ano dende que comezamos a celebrar os concertos de A Banda dos Insectos nos finais de tempada, Manolo axudábame a transportar a batería e os amplis na súa furgoneta.

Ese traxecto de quince minutos valía por tres horas de conversa.

Cómo voto de menos eses quince minutos.

Mentres preparaba este escrito durante a pasada semana, tanto o meu pai como a miña noiva me comentaron o mesmo: estiven con él dez minutos na miña vida, e, por un lado caéume xenial e, por outro, tiven a sensación de que o coñecía de antes. Esta era unha sensación que Manolo xeraba na xente.

A día de hoxe, cando me enfrento a situacións difíciles tanto dentro como fora do clube penso:

¿Qué pensaría Manolo disto?

A dor que sentimos pola súa perda tod@s os que o coñecimos e, sobre todo, de Mari, Silvia e María, non se poderá borrar xamáis, pero podedes sentiros tremendamente orgullosas da labor e o legado que o voso marido, compañeiro, pai e amigo deixou no Club Baloncesto Caselas.

A semente que Manolo Sanfer prantou aquí xamáis morirá e sempre estará presente en todos os rapaces e rapazas que forman esta gran familia.

Vai por tí Manolo!

Adrián Salgado Fernández

Coordinador Deportivo C.B.Caselas

Mateo é un deses rapaces que sempre queres ter no teu equipo.

Entusiasta do baloncesto, con ganas de adestrar e de mellorar cada día, gran compañeiro, e un tío ao que lle da tempo de compatibilizar a actividade deportiva co instituto e os seus estudos musicais no conservatorio.

Unha persoa e un xogador de baloncesto estupendo.

Este curso marcha a vivir a Cedeira e por tanto deixará o C.B.Caselas. Os teus compañeir@s e adestrador@s desexámoste o mellor e agardamos que che vaia xenial en todo!

Botaremos de menos tamén á súa familia. O seu irmán e tamén xogador de baloncesto Antón, a súa nai Estefanía e o seu pai Edorta. Grazas

Sempre dispost@s a colaborar en todo, respetuos@s co noso traballo e mostrando sempre gran comportamento nas gradas.

O Club Baloncesto Caselas sempre será a vosa casa.

Foi un verdadeiro pracer adestrarte e agardamos que estes anos aquí os lembres con cariño e coa sensación de ter aprendido, mellorado e disfrutado.

Se quedas coa metade das cousas que nos aportaches tí, xa quedamos contentos!

Botarémoste de menos Mateo!

P.D.Estamos seguros de que voltaremos a encontrarnos nas pistas, non te librarás de nós tan facilmente !

Este círculo comeza de cativo. Sempre xoguei o baloncesto, horas e horas na pista do Colexio Público de San Andrés de Cedeira. Acompañado ou só, pero sempre xogando naquela pista de piche, taboleiro branco e aro laranxa sen rede. Máis tarde xa en equipos federados recorrendo a provincia, ata que coa chegada do traballo o baloncesto quedou no olvido durante máis de 15 anos.

E por casualidades unha vez en Salceda, deulle ao meu fillo polo baloncesto, así foi coma coñecín a Manolo e por máis casualidades acabei na directiva do club e así foi coma coñecín a Luis (Presidente), Ana, Miro, Luis (Tesoureiro) e Manolo Sanfer. Nese intre completouse o círculo e comezou outro que me levou, xunto con eles, por 4 anos de aventuras, reunións, debates, bos e malos momentos e ideas que sempre levamos a cabo xuntos en con non pouco esforzo. Polo camiño despedimos a Manolo Sanfer do que sempre gardarei un enorme recordo.

E agora, remata outra volta. Deixades o traballo cumprido e moito tempo adicado o Club Baloncesto Caselas. Luis, impecable xestor e mellor persoa. A incansable Ana, sempre podes contar con ela. Miro, o noso barman, miles de cafés saíron das súas mans mentres o caselas corría pola pista. E o veterano Luis (Tesoureiro) traballando polo club dende 1995, secretario, presidente e tesoureiro por máis de 25 anos.

Deixades a directiva nas nosas mans e agardamos correspondervos coa nosa dedicación e esforzo. Deixades o vosa pegada e o voso nome la historia do club. E levades o respecto de nais, pais e xogadores. E por suposto, levades a miña amizade e gratitude por estes 4 anos.

É sempre un dos momentos clave da tempada. É sempre un momento inesquecible para os nen@s. Que Martín presente a categoría, que os chame polo seu nome… ese momento se sair correndo para chocarlle a man os senior mentres o público, con mamá, papá e os abós incluidos, rompa en aplausos. Os xogos, as fotos de equipo, a foto de familia. Sempre é emocionante, cada ano igual e sempre diferente.

Pero este ano non teremos presentación nen liga. Os nos@s nen@s son incribles e ainda así desfrutran de cada adestramento coma se non pasara nada, coma se todo fose normal. Este ano non teremos esa emoción doutra presentación rematada con éxito, pero aínda así sempre hai ilusión, unha nai que che escrite dicindo que a súa filla está moi contenta, que a seu fillo o adestramente faiselle curto, pasar polo pavillón e ver @s nen@s sorindo e o sonido dos balóns rebotando contra o chan.

Este ano faltan algúnhas cousas, pero todavía temos moitísimas que nos lembran porque estamos aquí e porque facemos o que facemos. Que nos lembran que o Club cumpre 30 anos e que nos queda aínda moito que facer coa vosa axuda.

Gracias por acompañarnos!

Como directivo, dende a súa fundación, non podo silenciar tras o emotivo homenaxe dispensado o sempre recordado Manolo Sanfer, pola laboura desenrolada como secretario e dar a coñecer as fatigas e problemas que padecía o clube, en economía, instalacións, axudas, masa social, etc.

Corría o ano 1990, os invernos eran moi duros e a climatoloxía facía suspender os partidos que se disputaban o aire libre nas pésimas pistas que había o lado do Matadorio, polo que a federación tomou cartas no asunto non deixándonos participar na competición se non liquidábamos por adiantado os gastos de inscrición, fichas, arbitraxes, etc.

Naquela época o baloncesto era un deporte case descoñecido a nivel local, e tamén educativo sendo elevada a cantidade esixida polo que deu paso a un ¿que facemos?

Manolo Sanfer, o que escribe xunto co ex-presidente Manuel, conseguimos a cantidade necesaria gracias a colaboración dunha empresa de construción, sendo o xerme de ir forxando e estruturando ata o día de hoxe o C.B. Caselas.

Todo o anterior deu pe a unha boa amizade con Manolo Sanfer, no persoal e no deportivo, tanto que éramos o dúo dinámico para actual directiva.

Orgulloso de compartir contigo esas vivencias.

Luís González, Tesourerio do C.B. Caselas.

Arrincamos a tempada 18/19 de Tiros Libres cun debuxo da nosa xogadora premini Ainoa. Inspirado na nosa cancha e na Liga dos Insectos.

Moitas gracias Ainoa.

Trala votación realizada o último día dos insectos por todos os nenos, escolleuse este como debuxo gañador entre todos os presentados.

Icónica imaxe do gran Michael Jordan realizada por Joel Nogueira, xogador do Mini Masculino.

Aquí o temos recollendo o seu merecido premio.

Noraboa!!